Rose - "Dotknąć"

Chciałam dotknąć nieba.
Zasmakować chmur i trwać w świetle błękitu.
Lecz dotknęłam czerwieni.
Ciemnej jak wino, lepkiej w konsystencji.
Chciałam zostać aniołem, a to zło chwyciło moją dłoń.
I pozwoliło mi uwierzyć, że płynę po świętym Jordanie.

Rose - " Czerwień"

Byłam różą, czerwoną jak krew, piękną jak ocean.

Gdy zerwano pierwszy płat, wykrwawiłam się w tych dłoniach.

Miałam światło i ciemność, które stały się jednością.

A słońce gotuje uczucia, księżyc koi do snu..
Ból.
Piaszczysty brzeg to droga, bo widać wschód płomieni.

Zbieram płaty, rozrzucone na tafli, by znów zakwitnąć. 

Rose - "O słodka"

Niepewna, otworzyłam mą miłość.

Słodka miłości o gorzkim posmaku,

tak przerażona kochaniem pierwszy raz.

Tak czysta, tak młoda, 

moje serce gaśnie, bo upadam kiedy odpychasz.

Związana łańcuchami nie mogę uciec.

Chodź trochę bliżej.

Czemu nie chcesz romantycznych pocałunków? 

Czemu płaczesz kiedy kłamiesz?

A ja naprawdę nie umiem żyć bez Ciebie.

Rose - "Wędruję"

Zabijasz słowem i oddechem, który wzlatuje w stronę moich ust.

Wędruję delikatnie po Twoim wnętrzu, lecz czy nadal tam jestem? 

Najważniejsze dla Ciebie to co widzisz, a czy patrzysz tylko na mnie? 

Och, co zrobić byś zaczął malować mój portret na piaszczystym brzegu.

Pamiętam jak budowaliśmy świat, by razem walczyć o jego dźwięk.

Pamiętam jak nasze ciała marznęły bo potrzebowały siebie. 

Tęsknie jak dziecko, tańczę by zabić czas i ujrzeć Twoją twarz.

Czy gdy zamykasz oczy widzisz nas jak biegniemy leśnymi ścieżkami? 

O kochanie, kocham Cię tak, jakbym mogła wzlecieć i szybować po niebie.

Czy jestem wystarczająco dobra, byś chciał oglądać ze mną gwiazdy?

Potrzebuje obietnicy, by serce skończyło bieg.

Potrzebuje Twojego oddechu, by móc wstać i zacząć oglądać świat.

Co jeszcze musimy stracić, bym była gotowa stracić Ciebie?

Rose - "Wybraliśmy"

Wybrałam ja Ciebie, chłopca o włosach jak żyto.

Wybrałam ja Ciebie, człowieka o sercu jak złoto.

Kwiaty kwitną, drzewa szumią o naszych dłoniach.

Złączonych na zawsze, ciepłych jak lato.

Ty mnie wybrałeś, dziewczynę o włosach jak kasztan.

Ty mnie wybrałeś, dziewczynę o sercu jak kryształ.

Za dotknięciem, kolorów tony się mienią.

Pachniemy jak róże w rajskim ogrodzie.

Bym była Twą perłą, a Ty mym obrońcą.

Wędrujmy na świata koniec, by ujrzeć blask krain nieznanych.

Bo wybraliśmy siebie, o pięknych wnętrzach.

By razem zdobywać szczyty anielskich zenitów.

Rose - "We mgle"

Widzę jak mkną we mgle,

uczucia które grzeją mnie.

Tak pragnę byś owiewał mnie,

co noc i co dzień.

Tęsknie gdy na niebie księżyc.

Tęsknie gdy na niebie słońce.

Twój dotyk, Twój szept,

od czego zacząć mam mój bieg?

Wyśniony, wymarzony. 

Wierze w nas gdy poranek wschodzi po niebie.

Złamana, zagubiona.

Bez Ciebie nie nauczę się latać.

Otul mnie, pocałuj,

jakby jutro było naszym końcem.

Chce wierzyć w to ze kochasz nas.

Chce byś widział we mnie to co daje ci blask,

to bez czego nie możesz żyć.

Zamknij oczy i tęsknij tak samo jak ja,
bo chcę tańczyć z Tobą do melodii wiatru.

Rose - "To"

Rozrywa mnie od środka, uczucie, które rozgrzewa moje wnętrze.

To jak wędrówka po krainie czerwonego wina. 

Upojona uczuciem, staram się by nie stało się nałogiem.

Czuje jak płynie w moich żyłach, wypełnia każdy zakamarek mojego bladego ciała.

O uczucie, kiedy dostałeś się tak głęboko, że zostałeś moją krwią? 

Jestem przepełniona jego dobrem bycia kimś więcej niż pozostali. 

To magia i przetrwa huragany.

Wierzę w to, bo razem ogrzewaliśmy nasienie, które stało się Jabłonią o owocach słodkich jak miód.

Teraz wiem co we mnie płynie, to sprawia, że jestem silna.

Teraz wiem co we mnie płynie, to wyjątkowe i tylko dla Ciebie.

To to, to coś co napędza mnie by osiągać szczyty.  

Powiedziałam mu, że owiewa mnie jak wiatr.

Nie powiedziałam mu, że tęsknie za prawdą z jego ust.
Powiem mu więc, że jest moim uczuciem.

Rose - "Popłynę"

W mojej głowie wszystko boli dwa razy mocniej.
Moje łzy są gorzkie, bo w nich zamknięty jest mój żal.
Ale przygryzam wargi i idę w drugą stronę niż ta, w którą odwróciłeś wzrok.
Na horyzoncie widzę wschód słońca, dziecięce twarze, na których króluje uśmiech wiecznej naiwności.
Możesz jeszcze dogonić moją dłoń i popłynąć ze mną do krainy czerwonych róż, by zmienić mrok w blask.
Tylko Bóg wie, jak próbowałam zostać Twoją myślą dającą Ci siłę, by spełniać sny.
Gdy przekroczę już lasy, góry i łąki pełne wspomnień, nie będę czuła nic.
Silniejsza o ból, piękniejsza o uczucie, będę pamiętać smak Twoich ust.
Bo może kiedyś się spotkamy i podziękujemy sobie, że zmieniliśmy się w herosów walczących o blask srebrnych gwiazd.
Wtedy ból zmieni się w moc, a łzy zdobędą posmak słodkiego zapachu bzu.
Jestem diamentem, który mogłeś zmienić w skarb, a rzuciłeś w zapomniany kąt.
Jestem przyszłością, którą możesz stracić, gdy nie będziesz trwał w promieniach księżycowego światła otulajacego nasze pragnienia.

Rose - "Nasienie"

Dajesz mi tyle powodów, ile gwiazd na niebie bym odeszła.
Dajesz mi tyle złych słów, ile kropel deszczu spada z nieba, a ja jestem.
Powiedz mi, czy to Ty trzymasz mnie, czy to ja trzymam Ciebie.
To przerażająca miłość, bo zaplątaliśmy się w sieci utkanej z naszych pragnień o bycie idealnym.

Daję Ci tyle powodów, ile melodii grzmi, gdy burza nadchodzi byś mnie kochał.
Daję Ci mój żar, by wzniecić płomień, który nigdy nie powinien stać się naszym powietrzem.

Chłopcze z wnętrzem wypełnionym ogniem i lodem, czy to apokalipsa dopiero je zniszczy?
Czy apokalipsą będzie, gdy odejdę byś zrozumiał, że miłość rozwija się jak kwiat, który dopiero co zasadziłeś w swoim ogrodzie ?
Lecz wtedy wygrają pozostali, a ja już nie wrócę,
bo nasienie mojego kwiatu pochłonie ziemia.

Rose - "Byłam"

Starałam się iść sama przez podróż zwaną życiem,
pokonywać lasy, góry i źródła wody tak czystej, że odbija światło wodospadu.
Wtedy pojawiłeś się Ty, gdzieś pomiędzy dniem a nocą.
Stanąłeś przy gwiazdach, które spadały z nieba.
Twoje oczy głębokie jak otchłań zdecydowały, że wybiorą mnie.

Byłam samotna, tak smutna, nie każ mi zawracać.
Oni mówią, że jestem za młoda, aby Cię pokochać,
a Ty posiadasz słowa, które zmieniają świat.
Wreszcie znalazłam głos, którym mogę krzyczeć tak, aby spadł deszcz.
Rozżalona, myślę że nie zasłużyłam byś pragnął mnie jak powietrza.

Wtedy blask zabił ciemność nad naszymi głowami.
Odnaleźliśmy siebie.
Teraz musimy biec za marzeniami, by złapać je w sieć utkaną z naszych łez.
Modlę się, by On dał mi znak.
By powiedział czy moje serce będzie czarną melancholią, czy rozbłyśnie jak wschód słońca.

Rose - "Mam"

Jego dusza zagubiona pomiędzy byciem na ziemi, a lataniem po niebie.
Rozumiem go, przez to jest w moim sercu.
Żyjący dla sławy, uczący się wielkiej namiętności,
dzieci myślące, że świat powstał tylko dla nich.
Sen w jego ramionach, miłość na złocistym żytnim polu,
widziałam gwiazdy w odcieniu purpurowej czerni.
Byłam w zimie mojego życia, gdy on stał się moim latem.
Jednak jego blask nie będzie trwał wiecznie.
Chce być jego kompasem, lecz nie potrafię wskazać północy.
Przerażona dziewczynka chce ukryć się w otchłani drzew wyznaczających horyznot.

Jedyne co mam to upadłą wolność,
chodź pokażę ci jak biec, by moment stał się wiecznością.
Kochanie, jeżeli chcesz uciec weź mnie ze sobą.
Usypiajmy razem słońce i budźmy księżyc.
Tańczmy w rytm wolnego dźwięku wiatru.
Utop mnie w tafli cierpkiego oceanu i zagraj moją ulubioną piosenkę, bym mogła spłonąć.
Jestem twoim zatrutym owocem, lecz błogosławionym rządzą i pięknem.

Rose- "Zostań"

Gorąca czerwień i głęboki błękit płyną w moim bladym ciele.

Żeglujesz po ich ścieżkach na tratwie szukając przystani.

Obiecałeś, że uciekniemy w Twoim Chevrolecie z wiatrem, który ułoży nasze włosy.

Na moich ustach różowa szminka, w odcieniu Twojej zarumienionej skóry.

Byłam dziewczynką zamkniętą w ciele kobiety, gorącej jak lato, złośliwej jak dziecko. 

Zobacz co zrobiłeś.

Teraz jestem kobietą zamkniętą w ciele białej tygrysicy, a moje serce tańczy.

Usypmy naszą ścieżkę płatkami róży, rosnącej w ogrodzie Afrodyty.

Znajdź mnie kiedy zgubię drogę i powiedz jak wrócić,

by znaleźć się w Twoich ramionach, by spróbować wina przy zachodzie słońca.

Odpocznij chwile, a zostanę z Tobą do rana.

Daj mi otrzeć Twoje zmęczone łzy, a zamienię je w diamenty.

Jestem tym czego pragniesz, ale gubisz się, bo każdy chce Cię zasmakować.

Piękni ludzie, mają piękne problemy,

a ja jestem tylko zepsutą panienką, zasypiającą przy dymie unoszącym się z ust.

Jestem tak olśniona.

Czy powiesz światu, że odchodzisz z córką Światła i Ciemności? 

Usypmy naszą ścieżkę płatkami róży, rosnącej w ogrodzie Afrodyty.

Znajdź mnie kiedy zgubię drogę i powiedz jak wrócić,

by znaleźć się w Twoich ramionach, by spróbować wina przy zachodzie słońca.

Odpocznij chwile, a zostanę z Tobą do rana.