Rose - "Zakątki"

Tylko tam, w zakątkach duszy wiem 

co znaczy szukanie światła.

Gdy czerń zmyła błękit,

była pustka.

Długa droga, by poradzić sobie

z wydobyciem koloru.

Czuje kłucia, które parzą,

bo wnętrze płonie.

To tak ciężkie by wstać

i spojrzeć na słońce.

Wypala spojrzenie, oślepia,

a pustka nie znika.

Rose - "Błyski"

Niebo strzela. W ciemnościach zapalone płomienie, opatulone w swoich kocach.

Huk nieustanny, lecz cisza w sercach i spokój jak nigdy.

Nagle usta otwarte, wspólny obiad i prysznic do snu kojący.

Da się żyć w liczbie innej niż jeden, jednak to niebo aż musiało strzelić.

Niebo strzela. Ciemność kołysze swe dzieciątka.

One razem przytulone, swoimi rękami opatulone.

Oczy zamknięte, wspólna pościel i ostatnie pocałunki.
Lecz jutro to minie, bo niebo strzelać już nie będzie i wszystko zniknie.

Rose - Chaos

Głośny jest chaos.
Tak głodny i pazerny.
Z ciszą uciszamy jego jęk.
Niezrozumiały.
Nie chce odsłonić twarzy mroku.

Rose - " Czerwień"

Byłam różą, czerwoną jak krew, piękną jak ocean.

Gdy zerwano pierwszy płat, wykrwawiłam się w tych dłoniach.

Miałam światło i ciemność, które stały się jednością.

A słońce gotuje uczucia, księżyc koi do snu..
Ból.
Piaszczysty brzeg to droga, bo widać wschód płomieni.

Zbieram płaty, rozrzucone na tafli, by znów zakwitnąć. 

Rose - 'Nie'

Nie wiesz jak to jest, kiedy słońce zaczyna parzyć.

Nie wiesz jak to jest, kiedy topisz się będąc na lądzie.

Nie możesz usłyszeć jak płaczę, leżąc w zimnym domu.

Nie możesz usłyszeć jak brakuje mi tchu, gdy nie jesteś sam.

Wytłumacz jak unikać ognia, który niszczy dusze.

Wytłumacz czemu zostawiłeś bym zamarzła.

Mimo,że wciąż czuje, potrzebuje chwili snu.

Wypuściłeś moje demony i stanąłeś po ich stronie.

Nie wiesz jak to jest, kiedy serce stygnie zawieszone.

Nie wiesz jak to jest, kiedy cisza maskuje chaos.

Nie możesz usłyszeć jak wołam, gdy jesteś po drugiej stronie.

Nie możesz usłyszeć jak upadam, nie podając ręki.

Rose - "Zgubiona"

Powiedziałam o nas gwiazdą, a one zgasły.

Powiedziałam o nas słońcu, a ono schowało się za chmurami.

O gdzie moja miłość, czy zgubiłam ją, gdy nastała noc?

Moje serce ma w sobie ból, bo nie chce zginąć w mgle.

Miałam je tylko dla Ciebie, gdy Ty zamroziłeś góry.

Piękna dziewczyna płacze, gdy w Twoim ogrodzie kwitną czerwone róże.

Powiedziałam o nas Bogu, a on zesłał burze.

Powiedziałam o nas Światu, a on zaczął umierać.

O gdzie moja miłość, czy pogrzebałam ją, by już nie wróciła?

Rose - "Zima z nim"

Zima w mieście, o rozgrzej mnie tak by lodowiec stopniał.
Chora na jego punkcie, lecę na księżyc, by ocalić się przed zatraceniem
Czy istnieję w jego sercu, jak istnieją gwiazdy na niebie?
Chce biec wolna jak lwica, gdy on będzie gonił mnie jak lew.
Tak to moja miłość.
Gdy płaczę ze strachu, uciekam do chmur, nie wierzę w dobro jego słów.
Bo czy kiedyś zdołam uciec?
Chce tylko być z nim kiedy spłonie świat.
Chce tylko być z nim kiedy ciało poszarzeje.
Che tylko być z nim i stać się jego ulubionym momentem.

Rose - "Miłość"

Mówi jej, że kocha.
Mówi jej, że pragnie.
Jednak nie powiedział kogo lub czego.
Gdy ona stoi bezwładnie i wierzy,
że to miłość,
która porwie ją na zawsze.

Rose - "Kraina"

Usta różowe jak kolor Jego dłoni, nucą pieśń.

Pełnia księżyca, z płuc wypływa żal o gorzkim zapachu.

Skamielina.

Serce się nie rusza, łzy nie lecą, krew nie płynie.

Utknęłam w śmiertelnej krainie.

Niebo błękitne jak kolor Jego oczu, zsyła płacz aniołów.

Słońce o zachodzie, opala świat na pomarańczowo.

A ja nadal skamielina.

Serce bez bicia, łzy niewilgotne, krew bordowa.

Znów nawiedza mnie śmiertelna kraina.

Rose - "Niewiarygodny"

Zmieniłeś moją czerń w blask słońca.
Zmieniłeś moje oczy, w te które świecą w ciemności.
Chłopcze o włosach jak czekolada, jesteś tak niewiarygodny.
Przyszłam do Ciebie ze złamaną wiarą, a Ty dałeś mi więcej niż nadzieje.

Czy jesteś na tyle silny, by zostać kapitanem mojego statku?
Zmęczony tłumaczeniem proszę nie wyławiaj kotwicy.
Chłopcze smaczny jak czerwone wino, to niewiarygodne.
Uczucie, które zbudowaliśmy kiedyś, dziś buduje nas.

Rose - "Anielsko"

Jesteś moją religią, tym jak żyje.
Czy Ona sprawi, że zaczniesz spadać do piekieł?
Chce zostać tu, gdzie chmury niebieskie, a światło ciepłe.
Chce tańczyć do śpiewu anioła, pięknego jak uśmiech lata.
Chce moczyć stopy w oceanie, tak przejrzystym jak oczy jastrzębia.
Chce czuć jak wiatr rozwiewa moje włosy i układa je w swój dom.
Chce byś był ze mną, nie dając dotykać się innym aniołom.
Chce byś głaskał mnie czule, bym wierzyła, że lubisz mnie za bardzo.
Czy okłamiesz mnie, kiedy powiesz, że chcesz?
Och czy szaleję?
Lecz czy Ona mi Cię zabierze?

Rose - "O słodka"

Niepewna, otworzyłam mą miłość.

Słodka miłości o gorzkim posmaku,

tak przerażona kochaniem pierwszy raz.

Tak czysta, tak młoda, 

moje serce gaśnie, bo upadam kiedy odpychasz.

Związana łańcuchami nie mogę uciec.

Chodź trochę bliżej.

Czemu nie chcesz romantycznych pocałunków? 

Czemu płaczesz kiedy kłamiesz?

A ja naprawdę nie umiem żyć bez Ciebie.

Rose - "Bezsilnie"

Dlaczego w mojej głowie tyle myśli?

Cały czas razem, a mijamy się jakbyśmy nie znali swych imion.

Chyba nie potrafię uwierzyć Ci, że wciąż myślisz o moim dotyku.

W Twych oczach nieprawda, w słowach trucizna.

Kiedy powiesz co biega po Twojej duszy?

Zmęczona staraniem, widząc, że Twoje dłonie wypalone.

Nie uśmiechasz się na widok moich ust.

Łzy po mojej twarzy, leją się bezsilnie.

To wszystko jak miłość, która walczy by być.

Czy nie umiesz już ze mną trwać? 

Obejmij mnie z uczuciem bym wiedziała, że jestem bezpieczna.

Och, jak płonę, boję się, że straciłam Cię kochanie.

Nie zostawiaj mnie teraz, kiedy zaczęliśmy biec.
Zrób coś bym znów uwierzyła, że słońce ogrzeje nasze serca.

Rose - "Wędruję"

Zabijasz słowem i oddechem, który wzlatuje w stronę moich ust.

Wędruję delikatnie po Twoim wnętrzu, lecz czy nadal tam jestem? 

Najważniejsze dla Ciebie to co widzisz, a czy patrzysz tylko na mnie? 

Och, co zrobić byś zaczął malować mój portret na piaszczystym brzegu.

Pamiętam jak budowaliśmy świat, by razem walczyć o jego dźwięk.

Pamiętam jak nasze ciała marznęły bo potrzebowały siebie. 

Tęsknie jak dziecko, tańczę by zabić czas i ujrzeć Twoją twarz.

Czy gdy zamykasz oczy widzisz nas jak biegniemy leśnymi ścieżkami? 

O kochanie, kocham Cię tak, jakbym mogła wzlecieć i szybować po niebie.

Czy jestem wystarczająco dobra, byś chciał oglądać ze mną gwiazdy?

Potrzebuje obietnicy, by serce skończyło bieg.

Potrzebuje Twojego oddechu, by móc wstać i zacząć oglądać świat.

Co jeszcze musimy stracić, bym była gotowa stracić Ciebie?

Rose - "Płyniesz"

To przeszywający dźwięk tłumiący się z tyłu mojej głowy.

On nie pozwala mi uwierzyć, że Twoje słowa niosą prawdę.

Chcę być jedyną, łzą, uśmiechem i sercem. 

Kochanie Cię boli, ale ja po prostu to robię, bo płyniesz we mnie.

Nie pozwól mi zachłysnąć się strachem, przed tym, że zostanę inną.

Czy jestem dla Ciebie ważną dziewczyną ?

Szukasz piękna, kiedy trzymasz moją dłoń.

Nie zawsze idealna, myślę czy mgła nie przysłoniła mi widoczności.

Ożywiasz mnie, gdy upadam, zatrzymujesz gdy biegnę.

Wszyscy mówią, że jesteś tym który zgasi moje serce.

Ale ja rosnę, co dzień większa i silniejsza.

Serce rozdarte od naszych błędów, chce usłyszeć słowa, które czule je obejmą. 

Czy jestem dla Ciebie ważną dziewczyną?

O kochanie, jestem piękną twarzą, która chce Ci pomóc.
Jestem przepełniona tym co we mnie płynie, więc pijmy z jednego źródła.
O kochanie, w rzeczywistości nie ma nic, oprócz tego co czujesz.

Rose - "Wybraliśmy"

Wybrałam ja Ciebie, chłopca o włosach jak żyto.

Wybrałam ja Ciebie, człowieka o sercu jak złoto.

Kwiaty kwitną, drzewa szumią o naszych dłoniach.

Złączonych na zawsze, ciepłych jak lato.

Ty mnie wybrałeś, dziewczynę o włosach jak kasztan.

Ty mnie wybrałeś, dziewczynę o sercu jak kryształ.

Za dotknięciem, kolorów tony się mienią.

Pachniemy jak róże w rajskim ogrodzie.

Bym była Twą perłą, a Ty mym obrońcą.

Wędrujmy na świata koniec, by ujrzeć blask krain nieznanych.

Bo wybraliśmy siebie, o pięknych wnętrzach.

By razem zdobywać szczyty anielskich zenitów.

Rose - "Zimno"

Zimno mi, marznę.

Palce mam już odrętwiałe, usta fioletowe.

To chyba brak Ciebie.

Bo bez Ciebie bladnę. 

Wszystko się trzęsie, całe moje ciało.

Bez Twojego oddechu jak lód, chłodne.

Ty możesz wzniecić ogień, by roztopić górę.

Ty możesz zamienić lodowiec w łąkę, 

by zakwitły kwiaty.

Zimno mi, marznę.

Włosy wyblakłe, oczy szklane.

To brak Ciebie.
Bo bez Ciebie gasnę.

Rose - "We mgle"

Widzę jak mkną we mgle,

uczucia które grzeją mnie.

Tak pragnę byś owiewał mnie,

co noc i co dzień.

Tęsknie gdy na niebie księżyc.

Tęsknie gdy na niebie słońce.

Twój dotyk, Twój szept,

od czego zacząć mam mój bieg?

Wyśniony, wymarzony. 

Wierze w nas gdy poranek wschodzi po niebie.

Złamana, zagubiona.

Bez Ciebie nie nauczę się latać.

Otul mnie, pocałuj,

jakby jutro było naszym końcem.

Chce wierzyć w to ze kochasz nas.

Chce byś widział we mnie to co daje ci blask,

to bez czego nie możesz żyć.

Zamknij oczy i tęsknij tak samo jak ja,
bo chcę tańczyć z Tobą do melodii wiatru.

Rose - "To"

Rozrywa mnie od środka, uczucie, które rozgrzewa moje wnętrze.

To jak wędrówka po krainie czerwonego wina. 

Upojona uczuciem, staram się by nie stało się nałogiem.

Czuje jak płynie w moich żyłach, wypełnia każdy zakamarek mojego bladego ciała.

O uczucie, kiedy dostałeś się tak głęboko, że zostałeś moją krwią? 

Jestem przepełniona jego dobrem bycia kimś więcej niż pozostali. 

To magia i przetrwa huragany.

Wierzę w to, bo razem ogrzewaliśmy nasienie, które stało się Jabłonią o owocach słodkich jak miód.

Teraz wiem co we mnie płynie, to sprawia, że jestem silna.

Teraz wiem co we mnie płynie, to wyjątkowe i tylko dla Ciebie.

To to, to coś co napędza mnie by osiągać szczyty.  

Powiedziałam mu, że owiewa mnie jak wiatr.

Nie powiedziałam mu, że tęsknie za prawdą z jego ust.
Powiem mu więc, że jest moim uczuciem.

Rose - "Popłynę"

W mojej głowie wszystko boli dwa razy mocniej.
Moje łzy są gorzkie, bo w nich zamknięty jest mój żal.
Ale przygryzam wargi i idę w drugą stronę niż ta, w którą odwróciłeś wzrok.
Na horyzoncie widzę wschód słońca, dziecięce twarze, na których króluje uśmiech wiecznej naiwności.
Możesz jeszcze dogonić moją dłoń i popłynąć ze mną do krainy czerwonych róż, by zmienić mrok w blask.
Tylko Bóg wie, jak próbowałam zostać Twoją myślą dającą Ci siłę, by spełniać sny.
Gdy przekroczę już lasy, góry i łąki pełne wspomnień, nie będę czuła nic.
Silniejsza o ból, piękniejsza o uczucie, będę pamiętać smak Twoich ust.
Bo może kiedyś się spotkamy i podziękujemy sobie, że zmieniliśmy się w herosów walczących o blask srebrnych gwiazd.
Wtedy ból zmieni się w moc, a łzy zdobędą posmak słodkiego zapachu bzu.
Jestem diamentem, który mogłeś zmienić w skarb, a rzuciłeś w zapomniany kąt.
Jestem przyszłością, którą możesz stracić, gdy nie będziesz trwał w promieniach księżycowego światła otulajacego nasze pragnienia.